Vrouwen in de Bijbel

5. Zippora de vrouw van Mozes, naar Exodus 18 en Exodus 2-4

Zeg pap, kun jij niet eens met hem praten…? ik maak me grote zorgen! Ik ben zo geschrokken, ik ken hem bijna niet terug. Natuurlijk wist ik dat het zwaar zou zijn, de last die hij op zijn schouders had genomen, maar hier bezwijkt hij bijna onder. Dit houdt geen mens vol! De man die ik kende toen ik trouwde, zo zacht, zo goed, wèg is hij. Zwaar is nu zijn gang. Zijn zachtheid en zorg doen hem nu de das om! Kijk dan zelf, pap, die mensen staan in de rij… Ze komen voor elk wissewasje naar hem toe; ze gebruiken hem als praatpaal
en als zondebok. Geen moment rust wordt hem gelaten.
Natuurlijk was het heftig, al die vreemde en uitzonderlijke gebeurte¬nissen in Egypte. Het vertrek in de duistere nacht. De ontsnapping bij de zee, de ondergang van al die paarden-wagens en ruiters. In de gedachten van onze zonen hangt de kracht van hun vader als een stralenkrans om hem heen …
Maar hun vader heeft geen tijd. Hij wordt opgeslorpt door al die mensen. Ben je mooi klaar mee. Kunnen die dan niet zèlf nadenken? Hebben ze nooit geleerd om eigen beslissingen
te nemen? Ik erger me groen
en geel aan die onvolwassen¬heid. Gemakkelijk is dat, als
je al je problemen maar op het bordje van je leider neer hoeft te leggen. Zo werkt het toch niet in de wereld?

Ach, wat klets ik, wat kun je anders verwachten? Het is een stelletje slaven. Ze hèbben niet geleerd om zelf na te denken. Mozes zal er nog een hele klus aan krijgen, om ze dat bij te brengen. Op dit moment is het niet anders dan een zooitje ongeregeld. Wat kun je daar van verwachten? Maar mijn man gaat eraan kapot. Ook zijn stotteren is weer erger geworden. We zijn nog maar net onderweg en hij is al zowat opgebrand. Dat breekt mijn hart!

Kun jij niet eens met hem praten, pap? Zelf heb je thuis in Midjan als priester Jetro toch ook een rechtssysteem ingevoerd? Daar gaat het toch ànders, beter georganiseerd?

Met jouw ervaringen zou je hem wat aanwijzingen kunnen geven voor een geïnspireerd leiderschap. Richtlijnen waarmee hij zichzelf spaart en tòch recht doet aan de problemen van de mensen.

Lieve pap, ik heb eerder al een keer het heft in eigen handen moeten nemen, toen, onderweg naar Egypte. Maar ik ben zijn vrouw, naar mij zal hij niet willen luisteren. Praat jij alsjeblieft met hem. Ter wille van hemzelf en ter wille van ons als gezin. Maar ook en vooral ter wille van zijn volk en zijn grote opdracht.

Dank je, pap, je bent een zegen!