Versterking gezocht klusteam

‘Behapbare en kleinschalige klussen rond de kerk’

Het klusteam van de kerk timmert aan de weg. Doorgaans verrichten tien gepensioneerde mannen op dinsdagochtend hun vrijwilligerswerk zonder dat van de daken te schreeuwen. Maar nu trekken zij aandacht, want aanvulling van het geroutineerde klusteam is dringend gewenst.

Wat voor andere vormen van vrijwilligerswerk geldt, geldt ook voor het klusteam: de werkzaamheden zijn leuk en de sfeer is goed. Spreekbuis Karel van Muijden hecht aan een goede verstandhouding. Daarom begint de wekelijkse klusochtend steevast met koffie, is er rond 11 uur een koffiepauze en eindigt de sessie met een gezamenlijk sapje.

Maar gezelligheid alleen vindt Karel met al zijn bouwkundige ervaring en inzicht niet genoeg. ,,Leden van het klusteam komen ook om wat te doen’’, zegt hij, ,,iedereen naar zijn mogelijkheden. Zo kan onze nestor Fred van Atten (80 jaar) door zijn ervaring in de fijnmetaal als geen ander een ingewikkeld slot van een tuinhek repareren. Frans Verra is een ervaren timmerman en molenaar. Hij werkt heel precies. Bovendien weet hij als vakman veel van gereedschappen.’’

Gereedschap

Zonder gereedschap staan klussers letterlijk met lege handen. Om dat te voorkomen nemen teamleden vaak eigen spullen mee, licht Karel toe. Hij is verguld met een recente donatie in de vorm van een werkbank met wandborden. ,,Alleen moeten we de borden nog met gereedschap vullen. Mochten mensen hun gereedschap niet meer gebruiken, dan houden wij ons aanbevolen.’’

Het klusteam telt ook vrijwilligers die na een werkzaam leven in een heel andere branche (belastingadviseur, politieambtenaar, winkelier, laborant, huisarts) graag hun handen uit de mouwen steken. Er is voor iedereen altijd wel iets te doen, weet Karel. Bovendien kunnen klussers van elkaar de kunst afkijken. De (relatieve) jonkies Jan Koning en Martin Oldekamp (‘onze dakhazen’) doen soms ook fysiek zwaar klim- en sjouwwerk. Schilderen, timmeren, metselen maar ook hovenierswerk horen bij het klussen. Karel: ,,Zolang het maar behapbaar en kleinschalig is.’’

Verbouwing

Dat kerkgangers met elkaar klussen stamt in Leiderdorp uit de tijd van de verbouwing van de Scheppingskerk rond 2010. Karel: ,,Een kleine groep raakte betrokken bij de ontmanteling van de kerkzaal. Vooral sloopwerk kunnen vrijwilligers eenvoudig voor hun rekening nemen. Dat ging later ook zo bij de verbouwing van ’t Trefpunt. Deze vorm van zelfwerkzaamheid bespaarde de kerk bovendien heel wat geld. Het College van Kerkrentmeesters heeft zijn waardering daarvoor destijds ook uitgesproken.’’

Zulke ad hoc-werkzaamheden bevielen de klussers zo goed dat de groep structureel werd en elke dinsdagochtend bijeenkomt. Ofwel bij de Dorpskerk ofwel bij de Scheppingskerk is altijd wel wat te doen. ‘Chef’ Karel stelt vooraf een lijst met werkzaamheden op waarvan hij de teamleden vooraf in kennis stelt. ,,Er bestaat geen onderscheid tussen Dorpskerk of Scheppingskerk. Het werk is leidend. Is het deze week niet af, dan gaan we er volgende week mee verder. Klussen bij mensen thuis zit niet in ons takenpakket.’’

Hoewel het enthousiasme van het klusteam onverminderd groot is, baart de oplopende gemiddelde leeftijd de leden wat zorgen. Mede om die reden moeten sommige leden van het geroutineerde team misschien een keer nee verkopen als medewerking voor een boekenmarkt of kerstmarkt gewenst is. ,,Het wordt ze dan te zwaar.”

Dat wil overigens niet zeggen dat er tijdens het klussen ongelukken gebeuren, want veiligheid staat bij het klusteam van de kerk hoog in het vaandel. ,,Bovendien hebben wij in de persoon van oud-huisarts Ulf Arndt een dokter in ons team.’’